maandag 18 oktober 2010

Raghma

Het leven kan soms zo hard en onbegrijpelijk zijn!
Donderdag vierden we haar eerste verjaardag
Vrijdag raakte ze in coma en moest ze voor haar leven vechten
Zaterdag hebben we haar moeten begraven
Bijna een jaar heeft ze bij ons mogen wonen, hebben we haar zien opgroeien en ontwikkelen en mochten we genieten van haar mooie glimlach en haar stapjes langs de bank. Nu hebben we haar moeten loslaten. We weten waar ze is, maar toch doet het pijn om haar te missen!


Lieve Raghma, dank je wel voor alle mooie
momenten die we met je mochten delen!

1 opmerking:

  1. Heej Reen,
    ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik ben er echt van geschrokken. Zo onverwacht. Het was een mooi meisje. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte.
    Liefs, Claudia

    BeantwoordenVerwijderen